یاد دارم اولین روزهای اسارت که مصادف با ماه محرم بود در پادگان الرشید بغداد صدای موسیقی را زیاد کرده بودند و به بچه ها دستور دادند که شادی کنید.

وقتی بچه ها ممانعت کردند و به آنها گفتند ایام سوگواری سرور آزادگان امام حسین (ع) است، یکی از عراقی ها به نام “صباح” با خنده و مسخره گفت: حسین عرب بود و مال ما و ما خودمان هم او را کشتیم به شما چه ربطی دارد که به سر و صورت خود می زنید؟ شما ایرانی ها آتش پرست و مجوس هستید شما که مسلمان نیستید!

خیلی ناراحت شدم و بر خود لرزیدم در واقع دلم از این همه دشمنی گرفت، ولی به خود دلداری دادم که این اهانت ها از زمان حضرت محمد (ص) بوده است.

از اسارت حضرت زینب (س) وهمه ائمه بوده، مگر همین ها نبودند که امام حسین (ع) را کشتند ، حالا دارند به ما اهانت می کنند و انگ بی دینی به ما می زنند !