وبلاگ آزادگان اردوگاه 16 تکریت

وی گفت: عراقی ها هنگام رحلت امام(ره) حداقل در اردوگاه ما عکس العمل منفی نسبت به عزاداری های ما نشان ندادند و از خبر رحلت (ره) خوشحالی نمی کردند چرا که خودشان فهمیده بودند که امام (ره) یک شخصیت بزرگ است.

وی در نقل خاطرات دیگری از اردوگاه تکریت ۱۱ گفت: زمانی که ما اسیر شدیم و از بصره ما را به بغداد بردند و بعد از آن هم چند روزی را در الرشید سپری کردیم، بعد ما را به اردوگاهی بردند که بعدها نامش را گذاشتند تکریت ۱۱ که نمی دانستیم قرار است ۴ سال کمتر یا بیشتر را در آن اردوگاه بمانیم. یادم هست که بر سر مسأله نماز بحث داشتیم که آیا باید شکسته بخوانیم یا تمام بخوانیم که بعد حاج آقای باطنی گفتند تمام بخوانیم. طبق یک اصلی که در مکاسب بود و ما در این اردوگاه ماندنی شدیم، جایی که زاد گاه صدام بود. مردم و سربازان آن منطقه به صدام شدیداً وفادار بودند. اردوگاهی که آفتابش سوزان بود و زمستانش سرد و نگهبانان خشنی داشت. ۴ سالم کمتر یا بیشتر با هم بودیم و زخم ها خوردیم، کتک ها خوردیم ، شکنجه ها شدیم و با هم خو گرفتیم.

سایت سجاد